کسب و کارهایی که زود بزرگ نمی‌شوند

چند سالی هست که همه جا اسم استارتاپ را شنیده ایم، استارتاپ‌ها به معنای کسب و کارهای تکرار‌پذیر و مقیاس‌پذیر که به واسطه ایده‌هایی نو که در آن جریان دارد، مورد استقبال نسل من قرار گرفته است.

از توضیح واضحات بگذریم، در این چند سالی که با استارتاپ‌های مختلفی مواجه شدم، مسئله ای وجود دارد که همه توقع دارند به اندازه تاسیس یک بقالی و یا فروشگاه لباس موفقیت استارتاپ برای آنها زمانبر باشد و نه بیشتر، کاش زمانی را مینشستیم در کنار صاحبان صنایع بزرگ یا شرکت های موفق و میدیدیم چه رنجی متحمل شده اند، نه صرفا همایش های انگیزشی که “تو میتوانی” و “کسب و کارت را در 7 روز راه اندازی کن” و هزار عنوان جذاب و نا کارآمد دیگر.

استارتاپ به این معنی شاید نباشد که حتما تو بزرگ می‌شوی، حتما تو میلیاردها دلار سرمایه جذب می‌کنی.

فکر نکنم هیچ میانبری وجود داشته باشد؛ صرفا کتاب تست مامان نمی‌تواند از ما یک تحلیلگر بازار یا مدیر بازاریابی بسازد، ولی میزان زیادی تجربه و دانش تخصصی می‌تواند مارا در مسیر مناسبی قرار دهد.

کارآفرینی و تاسیس یک استارتاپ با کتاب هک رشد و سایر کتاب های این حوزه حل نمی‌شود، روزی 12 ساعت کار مداوم لازم دارد تا به مرحله‌ مطلوبی برسد.

استارتاپ‌های زیادی را دیده و میبینم که بنیان‌گذاران آن با چند ساعت کار در هفته توقع دارند استارتاپشان به نتیجه برسد، یا بتوانند تحولی نوین خلق کنند، بتوانند دیجی کالا یا اسنپ بعدی باشند. همه این ها خیلی زیباست اما چیزی که با اهمیت است سختی مسیر است.

رنج سفر در کارآفرینی مهم تر از مقصد است، چون رنج سفر را اگر به جان نخری مقصدی نخواهد بود

مهم تر از همه اینکه حتما نیامدیم که غول تکنولوژی شویم، بلکه آمدیم تغییر ایجاد کنیم، هر وقت توانستیم برای خودمان و اطرافیانمان تغییر مثبت ایجاد کنیم سپس در تغییر مثبت دنیا نیز میتوانیم نقشی داشته باشیم.

جوابی بنویسید:

آدرس ایمیل شما به صورت عمومی منتشر نخواهد شد.

فوتر سایت